Psychoterapia grupowa

Spotkania terapeutyczne dla rodziców

Spotkania terapeutyczne dla rodziców dziecka u którego występuje problem są ważnym elementem pomocy terapeutycznej. Dobrym przykładem obrazującym sens takich spotkań jest historia pewnego chłopca. Do wieku 5 lat moczył się. Rodzice poprosili o radę zaprzyjaźnioną panią psycholog. Gdy dowiedziała się, że kłócą się przy dziecku, zasugerowała by nie robili tego. Niedługo potem chłopiec przestał się moczyć.

Kłócenie się przy dziecku jest prostym błędem wychowawczym, który łatwo dostrzec. Bywają jednak sytuacje bardziej złożone i rodzicom trudno jest zrozumieć jak ich zachowania względem dziecka lub względem siebie nawzajem wpływają na nie.

Spotkania terapeutyczne dla rodziców służą zrozumieniu tego co z ich strony może przyczyniać się do powstawania u dziecka problemów. Ten sposób pracy terapeutycznej jest trudniejszy niż „odstawienie” dziecka do psychologa. Zdecydowanie prościej jest zlecić terapeucie „naprawę”. Bywa jednak, że jedno dobre spotkanie z rodzicami gotowymi do zmian może mieć większą wartość niż wiele spotkań z dzieckiem.

Gdy dziecko przestraszy się psa i odtąd zaczyna się moczyć nacisk będzie położony na pracę indywidualną z nim samym, ale jeśli jest tylko „nosicielem objawu”, a problem jest po stronie rodziców, wtedy pierwszoplanowa będzie praca z nimi. Dziecko także może być objęte terapią, ale bez zmiany postaw rodzicielskich jego terapia będzie raczej leczeniem objawowym niż przyczynowym.

Terapeuci systemowi idą krok dalej. Nawet gdy problem ma jedna osoba proponują terapię rodzinną (dla wszystkich członków rodziny). Zakładają, że rodzina nie jest zbiorem indywidualnych jednostek, ale systemem, w którym każdy element wpływa na inny, a przyczynowość ma charakter cyrkularny. Tak więc to co ujawnia się u dziecka jest wyrazem problemów rodzinnych. Uważają np., że anoreksję ma nie nastolatka, ale cała rodzina, a „nosiciel” problemu (pacjent delegowany) jest po prostu najsłabszym ogniwem, które obrazuje szerszy problem.

Spotkania terapeutyczne dla rodziców nie są terapią małżeńską. Nie analizuje się zbyt głęboko ich relacji, ale podejmuje się próbę wspólnego zrozumienia tego co dzieje się z dzieckiem i jak ich postawy i relacje (z dzieckiem i ze sobą nawzajem) na nie wpływają. Gdy np. sprawami wychowawczymi zajmuje się głównie matka, a ojciec jest „na boku” to zmierza się do tego, by także się zaangażował.

Z mojego doświadczenia wynika, że jeżeli rodzice są otwarci i gotowi do zmian, to już po kilku spotkaniach z nimi można zaobserwować poprawę stanu dziecka.

Cykl spotkań z rodzicami proponowany przeze mnie obejmuje około 5 spotkań z częstotliwością raz na 2 tygodnie.

W celu zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników przy korzystaniu z witryny ta strona stosuje pliki cookies.
Kliknij "Zgadzam się", aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.